ดอกไม้ที่เห็นว่ามันดูสวยเมื่อใส่แจกัน ได้ถามมันไหมว่าโดนบังคับหรือสมัครใจ
มีคนที่พรากมันมา อำลากิ่งก้านใบ แล้วสุดท้ายมาร้องไห้บนแจกัน
และฉันก็รู้ว่าเธอก็รักก็ห่วงเท่าไร ให้หันทางไหนก็มีเธอชี้คอยบอกกับฉัน
ใจจริงก็รักเธอ ทั้งรักและผูกพัน แต่ว่าใจมันทนทำตามต่อไปไม่ไหว
แค่อยากเป็นตัวเอง อยากเป็นตัวฉันคนเดิม อย่าเติมอะไรลงไป
ฉันเคยเหนื่อย ใช้ชีวิตหนักๆ มีรักก็อยากให้ผ่อนคลาย
อยากให้รักฉัน แต่ที่เป็นฉันจริงๆ อย่าทำให้เป็นใครๆ
รักเธอมาก รักเธอมากที่สุด แต่มันก็ต้องเปลี่ยนไป
วันนี้ฉันจะจากไป ฉันขอไปเป็นตัวเอง
อย่าคิดว่าฉันไม่แคร์ไม่รักไม่ห่วงใยใคร แค่ขอไปใช้ไปมองชีวิตในแบบลำพัง
วันนึงหากพบตัวเอง วังเวงหมดหนทาง และวันนั้นดอกไม้จะกลับมาหาแจกัน
เธอเป็นคนเดิมคนเดียวที่แสนดี เป็นใครบางคนที่คอยคิดถึงกัน
เธอเห็นว่าฉันเป็นคนที่สำคัญ จะกี่คืนจะกี่วันยังห่วงใยกันเสมอ
เธอเป็นแรงใจให้กับฉัน ในความเป็นจริงและความฝัน ฉันรู้ว่าฉันจะยังมีเธอ
ฟ้าคงส่งให้ฉันมาเกิด ให้พบเธอ
ฟ้ากำหนดเส้นทางเส้นหนึ่ง… ให้เรารักกัน
คงมีบางวันที่ฉันอาจละเลย เป็นความเคยชินที่ดูเฉยๆไป
คงมีบางทีที่เธออาจน้อยใจ แต่ไม่เคยจะมีใครแทนที่เธอในใจฉัน
Love is never measured by the times he made u laugh, but by the number of times he made u smile after u cried
Very little is needed to make a happy life; it is all within yourself, in your way of thinking
got mark201 exam in 3 hours and now i am wasting my time with this thing! perfect.